Życie w rozmiarze xs

One year after

2011-10-23T18:34:00.005+02:00

- Mamo, a dlaczego robisz sobie zdjęcia?
- A...bo dokładnie rok temu wrzuciłam ostatnie zdjęcie na bloga i tak chciałam pokazać jak teraz wyglądam.
- Aha, to na tego bloga to się daje zdjęcia raz na rok?
- Nooo...

To do zobaczenia za rok o tej samej porze;).

Coś się kończy, coś zaczyna...

2010-10-23T18:43:00.004+02:00

Zmiana. Każda powoduje podekscytowanie przemieszane z uczuciem niepewności...

Zaczynam kolejny etap zawodowego życia, hibernując jednocześnie tego bloga na czas nieokreślony;). Formuła wyczerpała się już dawno, a ostatnio pisane posty nie miały nic wspólnego z chęciami czy dobrą zabawą. W szafiarskim świecie pozostaję jako obserwator. Będę też nadal współorganizować Swap w Rybniku. Kibicuję Wam wszystkim i każdemu z osobna, dziękując za wszystkie wspaniałe komentarze i opinie, które tutaj zamieściliście.

W życiu czasem trzeba podejmować radykalne decyzje, ustalić priorytety, dać sobie czas..na życie;) ...A więc do..następnego posta, może kiedyś, gdzieś tam w blogosferze...

Agencji Art Group jeszcze raz dziękuję za prezent;). Oprawiony w ramki, wisi i przypomina:).

Trois couleurs: blanc

2010-10-03T19:16:00.017+02:00

Naszło mnie na Paryż. By kolejny raz wjechać na wieżę Eiffla, sprawdzić czy pracuje tam ten sam portier, który umówił się ze mną po swojej wieczornej zmianie;), dać się namalować w łacińskiej dzielnicy, przejść z buta Champs Elysees, zamieszkać przy placu Bastylii, usłyszeć znowu na każdym kroku hit tamtego lata "Desenchantee", siedzieć godzinami pod fontanną Centre Pompidou, a rano poczuć się jak ktoś naprawdę ważny, gdy serwują ci croissanta avec cafe au lait....

Sweter/sweater - Marks&Spencer with cashmere-s. 16!- Rybnik Swap Party:)
pasek/belt - Rybnik Swap Party
jeggins - s.xs- H&M
buty/boots- s.36- Bronx
torba/bag- H&M

Milena: H&M

Foty: Milena

Summer almost gone

2010-09-19T15:32:00.016+02:00

Niedzielny, poobiedni spacer z rodziną. Łapiemy ostatnie promyki słońca, a w powietrzu czuć już jesienny chłód.
W stylizacji dość ryzykowne połączenie chłodnego kobaltu z ciepłym brązem. Gdzieś wyczytałam, że te kolory są modne jesienią. Nie pamiętam tylko czy to chodziło o jesień 2010:P.
Tymczasem kończę, gdyż właśnie okazało się, że moje dzieci zostały założycielami domowego klubu długich rzęs. Co oznacza, że w łazience mam prawdopodobnie pobojowisko, a w najbliższym czasie czeka mnie zakup nowej maskary:).

spódnica/skirt- Zara%- s.xs
koszula/shirt- sh
kurtka/jacket- Stradivarius
torba/bag- sh
buty/shoes- Vagabond- s.36

Foty:Milena

Rybnik Swap Party vol.3

2010-09-16T21:08:00.003+02:00

Drodzy moi! Zapraszam wszystkich tych, którzy tutaj zaglądają, a mieszkają w miarę blisko do uczestnictwa w III edycji Rybnik Swap Party.

III edycja Rybnik Swap Party odbędzie się w dniach 24-25 września w klubie Euphoria (pod Rybnickim Centrum Kultury). Zgodnie z zasadami uczestnictwa, ubrania na wymianę należy przynosić dzień przed właściwą imprezą, czyli w piątek 24 września. Zbiórkę ubrań przewidziano na godz 15-19. Za każde oddane ubranie uczestnik otrzyma bon na jego wymianę. Organizatorzy proszą by pamiętać o naczelnej zasadzie SWAP, czyli przynosić tylko takie rzeczy, które samemu chciałoby się jeszcze założyć. Ubrania muszą być czyste i niezniszczone.

Wymiana ubrań odbędzie się 25 września. Start imprezy zaplanowano na godzinę 12.00. Przewidziano dwa cykle wystawiania ubrań na wymianę: o godz. 12.00 i 14.30.Tradycyjnie oprócz wymiany ubrań na uczestników czekać będzie wiele atrakcji. Zaplanowano m.in. pokaz mody, w którym modelki zaprezentują zestawy z ciuchów przyniesionych na SWAP.

O godz. 14.00 pojawi się gość specjalny: rybnicka projektanta mody Bogusława Jaworska-Zniszczoł, pófinalistka konkursu Lexus Fashion Award,która dla najlepiej wystylizowanego uczestnika Rybnik Swap Party ufundowała sweter ze swojej najnowszej kolekcji!

Podczas imprezy będzie można nabyć również ręcznie robioną biżuterię oraz podpatrzeć sztukę profesjonalnego wykonywania makijażu. Po zakończeniu imprezy organizatorzy proponują uczestnikom kreatywną zabawę: przerabianie ubrań wg. własnego pomysłu.
Jak zawsze, ubrania, które nie znajdą swoich nowych właścicieli, trafią do domu samotnej matki i domu dziecka w Rybniku.

Wstęp na Rybnik Swap Party kosztuje 6 złotych. W cenie talon na napój. Zgłoszenia do udziału w imprezie należy przesyłać do 20 września na adres: swaprybnik(at)gmail.com.Szczegółowe informacje na www.swaprybnik.blogspot.com

Saturday feaver

2010-09-04T16:32:00.010+02:00

Sobota w większości śląskich domów wygląda podobnie: sprzątanie, pranie, zakupy, obiad na niedzielę, obowiązkowe szorowanie podłóg i co najmniej raz w miesiącu mycie okien:). Z całego tego zestawu ja wybieram dla siebie zakupy;).

Moje soboty od dłuższego czasu są przepełnione nicnierobieniem przemieszane z odsypianiem całego tygodnia. Po prostu trawestując pewien cytat: "lubię robić nic", a mam na to czas tylko w sobotę. Wstaję późno, chodzę w dresie i leniwie snuję się po domu. Obowiązki rozdzielam pomiędzy domowników, a ja ograniczam się do przygotowania im pożywienia. Jakiś czas temu dotarło do mnie, że to dom jest dla mnie, a nie ja dla niego. Co nie oznacza, że od czasu do czasu nie daje o sobie znać mój śląski rodowód. Zdarza mi się potem do północy latać ze ścierą jak nakręcona, nadrabiając te wszystkie stracone sobotnie godziny. Żałuję tego rozwiązania już dnia następnego widząc siebie w lustrze. Bo jak wiadomo najlepszym kosmetykiem i przyjacielem kobiety jest niczym niezmącony 10-godzinny sen;).

Dziś zamieniłam dres na wygodnie spodnie i cienki sweterek. W takim stroju zaliczyłam zakupy i nawet króciutki wypad do parku. Potem szybki obiad: smażony łosoś, warzywa i bagietka. Pozostaje jeszcze przygotowanie deseru: orzechów z kawiarni na Union square i znów nie muszę robić nic:).

spodnie/pants- size 36- Promod
sweter/sweater- size 10- Next- sh
buty/shoes- size 36- Vagabond %

Mateusz - H&M, CK Jeans- sh
Milenka- H&M.

Foty: Milena, Mateusz, Petitka

Witaj szkoło!

2010-09-01T14:52:00.008+02:00

I stało się. Mateusz jest w pierwszej klasie. Przeżyliśmy jakoś-i ja i on.
"Najlepsze" dopiero przed nim;).

Dla czytelników spoza Śląska, małe co nieco z pograniczna antropologii kulturowej:). Na Śląsku (ale także kilku innych regionach Polski) dzieciom, które zaczynają naukę w szkole, 1 września wręcza się tzw. tytę. Tyta to prezent zawierający głównie słodycze, soczki, cukierki itp. Tyta ma stanowić swego rodzaju osłodę- zachętę do dalszych lat wytężonej i pilnej edukacji.
Niech mnie któryś etnograf od kultur europejskich poprawi, bo z tego co mi się kojarzy, tyty wręcza się też w Niemczech, ale nie jestem tego pewna:).

A czy Wasze dzieci uczciły jakoś specjalnie ten pierwszy dzień szkoły? Pamiętacie może jak to było z Wami? Ja przyznam szczerze, niewiele pamiętam z tego dnia. Majaczy mi się jakaś czarno-biała fotografia dziecka, mrużącego od słońca oczy, obciętego na "garnek", ubranego w kolorową sukienkę i trzymającego tytę równie wielką jak ona sama:)

Wpis mało szafiarski (ostatnio tak mi się zdarza), ale aktualny i z głębi serca.

Dziękuję wszystkim za mnóstwo ciepłych komentarzy, jakie otrzymaliśmy z synem pod ostatnim postem. Jest to niezmiernie miłe i motywujące do dalszego pisania tutaj.

Postaram się dzisiejsze ciuchy pokazać w najbliższym czasie w bardziej szafiarskich zdjęciach. Na Śląsku leje i wieje z małymi przerwami od dwóch dni. Słaby to czas na plenerowe "sesyjki";).

bluzeczka/schiffon shirt-size 8-New Look-sh in Budapest
spódnica/skirt-HM-size 34- %
sweter/sweater-size S-BRelaxx TK Maxx
rajtki/dots tights-HM
buty/shoes-size 36-Prima Moda- %

Matt: H&M;)

Foty: Milenka, Marcin

Back to school

2010-08-29T18:08:00.006+02:00

Ostatnie dni upływają mi na przygotowaniu się do wielkiego wydarzenia. Moje malutkie dziecko, mój synek (tak niedawno będący jeszcze niemowlęciem przecież!), stał się po prostu chłopem i idzie do pierwszej klasy... Niektórym matkom tak ciężko odciąć pępowinę. Mimo świadomości, że takie stereotypowe zachowanie bardziej może dziecku zaszkodzić niż pomóc, wpisuję się w ten nurt kwok, które najchętniej przez pierwszy miesiąc chodziłyby do szkoły razem z dzieckiem:). Pamiętam, co się działo cztery lata temu. Nie spałam przez to po nocach. Tym razem czeka mnie to samo - nic a nic bowiem nie zmądrzałam.
Kupuję więc tornister, książki, tony zeszytów, flamastrów, kredek, buty na zmianę i co tam jeszcze trzeba. Wiem, że uronię w środę niejedną łzę. Trzymajcie za mnie kciuki, bym całkowicie się nie rozkleiła.

Do tej szkolnej gorączki idealnie wpasowała się sceneria rybnickiego Kampusu. Pewnie niewiele czytelników bloga spoza Rybnika wie o tym fakcie, ale mamy tu na miejscu trzy wyższe uczelnie, które funkcjonują razem w miasteczku akademickim: Akademię Ekonomiczną, Uniwersytet Śląski oraz Politechnikę Śląską.
Budynki kampusu, które widzicie na zdjęciach, to całkowicie odrestaurowane zabudowania starego szpitala, mieszczącego się w tym miejscu do lat 90.tych. Kampus jest naszą rybnicką perełką i wiemy, że wiele ośrodków dydaktycznych nam jej zazdrości;). Miejmy nadzieję, że Rybnik stanie się też znany z powodu jakiegoś szalonego naukowca wywodzącego się z tego miejsca, a niekoniecznie będzie zajmował czołówki serwisów informacyjnych z powodu kolejnego szalonego górnika;).

Sukienka/dress/H&M - size xs
pasek/belt- Stradivarius
buty/suede boots- %- Bronx - Butyk - size 36
zakolanówki/overknee socks - Cubus
torba- bag - sh
płaszcz/coat- Zara - size xs

Matt: H&M;)

Foty:Milenka

She lives on love street

2010-08-21T18:19:00.022+02:00

Pierwszy raz od czasu założenia bloga, odważyłam się wyjść na ulicę przy której mieszkam i zrobić kilka zdjęć. Nie wiem dlaczego tak się dzieje, ale nie mam żadnego oporu, żeby "pozować" do kilkudziesięciu ujęć w miejscu, gdzie nikt mnie nie zna. Jednak udawać, umizgiwać się do szkiełka aparatu w obrębie własnej dzielni-stresuje mnie nieludzko. Psychologia ma pewnie na to swoje wytłumaczenie.

Nasza marokańska dzielnica ma w sobie typowy klimat południa. Dzieciaki bawiące się na ulicy do późna, rodziny mieszkające tu od pokoleń, babcie odpoczywające na ławeczkach przed swoimi familokami, pijące kawę "z gruntem", i sąsiedzi, którzy wiedzą o tobie więcej niż ty sam... Czasami brakuje mi tylko rozwieszonego prania pomiędzy oknami;).

Chociaż Maroko w swojej powłoce się zmienia (ocieplają 3-piętrowe bloki-po tym jak w ubiegłym roku usunięto z nich piece kaflowe, główna ulica ma całkowicie nową nawierzchnię), to klimat tego miejsca pozostaje bez zmian. Jest swojsko i bez zbędnego miejskiego zgiełku (do lat 50.tych ubiegłego wieku Maroko było uznawane przez Rybniczan za wieś, a obecnie to jedna z dzielnic granicząca ze ścisłym centrum miasta). Bez dwóch zdań- cieszę się, że zakotwiczyliśmy właśnie w tym miejscu.

Dla czytelników spragnionych wiedzy: oprócz dzielnicy Maroko, w Rybniku mamy też m.in.: Meksyk, Pekin, Paryż;).Ot, taka lokalna egzotyka:).

Sukienka/dress/s.S- vintage- www.stylio.pl
buty/shoes- s.37- Venezia
okulary/sunglasses - www.vintageshop.pl

Foty:Milena
Miejscówki: Rybnik-Maroko, Jejkowice

Blue jeans deja vu

2010-07-22T22:19:00.008+02:00

W tym roku stało się coś naprawdę dziwnego. Po dwóch tygodniach fajnego, wyczesanego urlopu, na twarzy wciąż widać zmęczenie.... Ciągle mi mało, zwłaszcza, że Ryanair ogłosił swoje promocyjne loty na jesień.
Dopadło mnie letnie przesilenie, a wiadomo, że w głowie wówczas kłębią się głupoty na przemian z myślami nieuczesanymi. Wyszło z nich, że już czas na zmianę fryzury. Radykalną. Muszę się przespać z tym. Przeczekać trzeba mi. A jutro znów... powrót do tematu.

Koszula/shirt- sh
Top- Cubus - xs
Jeans- Levi's (DYI) - s.26
Pasek/belt- Stradivarius
Buty/shoes- Stradivarius- s. 37

Foty: Milena

W życiu piękne są tylko chwile...

2010-07-14T23:30:00.010+02:00

Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną do tych wzgórz wysokich, do tych palm zielonych szeroko nad błękitnym Jadranem rozciągnionych...

Bez zbędnego rozpisywania się, bo mój prywatny Peljesacki raj na ziemi, po raz trzeci z rzędu nie zawiódł mnie ani trochę. Nic tu słowa nie pomogą, kiedy dusza tęskni już do przyszłego roku...

Chorwacja nie zastąpi mi Hiszpanii, jest całkowicie inna mentalnie, ale póki co jest zdecydowanie bardziej na wyciągnięcie ręki. Znów musiałabym się powtarzać, ale to co mnie w życiu kręci najbardziej, to po prostu podróż sama w sobie. Ludzie, cisza i czas. Podróż czasem nieodgadniona, nieprzewidywalna, jak teraz, gdy podczas wieczornej przechadzki w Dubrovniku, z całym impetem walnął we mnie nietoperz;). To zdarzenie pojawi się w niejednej naszej relacji przekazywanej przyjaciołom. Jestem przekonana, że tę opowieść usłyszą kiedyś moje wnuki, podobnie jak wieści z naszych wcześniejszych, studenckich wypraw do Maroka czy Krymu, które urosły już prawie do rangi prywatnych urban legends.

Kiedy jest mi bardzo źle, odszukuje w sieci blogi różnych ludzi z wypraw po świecie. To mi daje moc, wiarę i siłę.
W przewodniku po Czarnogórze, który nabyłam przed wyjazdem, jego recenzent podróżnik Olgierd Budrewicz napisał:
"Świat jest wielką księgą i kto nie podróżuje, czyta tylko pierwszą jej stronę."...

Zdjęcia: Milena, Petitka, Ciniak, Mateusz

Miejsca: Chorwacja- Półwysep Peljesac: Żuljana, Trpanj,
Dubrovnik, Arboretum Trsteno, Korcula
Czarnogóra- Kotor, sv. Stefan, Boka Kotorska

Pojawiam się i znikam

2010-06-18T21:45:00.006+02:00

Długo kazałam na siebie czekać...
Ale powracam...nie deklaruję na jak długo, bo tego nie wiem nawet ja sama:).

Formuła bloga chyba trochę się jednak zmieni. W tej kwestii też wolę nic nie pisać, bo znając siebie, jutro będę miała już na to inną koncepcję;).

Tymczasem przedstawiam fotki znad rybnickiego zalewu. Chyba zacznę tam częściej zaglądać, bo w miarę pusto, cicho i klimatycznie. Przynajmniej dzisiaj.

Top: Tesco;)s. xs
Spodnie/pants -Cubus, s.xs
Buty/shoes s. 37

Foty: Milena

Przez żołądek do serca

2010-04-04T16:02:00.006+02:00

W kuchni krzątam się jakieś dwa razy w roku;). Ale jak już się do czegoś zabieram, to wychodzi naprawdę smakowicie. Tę śmiałą tezę potwierdził dziś mój mąż, który po obiedzie chciał mnie nosić na rękach;).

To byłby prawdziwy obciach, by Ślązaczka z krwi i kości nie umyła na święta okien i nie przyrządziła dwudaniowego obiadu (niektórzy jeszcze myją podłogi, zanim goście przychodzą;). Tym razem kuchnia więc wydała:
- rosół z makaronem
- pieczoną kaczkę z jabłkami, czerwoną kapustę i młode ziemniaki
- tradycyjny sernik

Wiem, że niektórzy z Was w to nie uwierzą-ale ja naprawdę lubię jedzenie:).

Wesołych Świąt!

Oh Boy!

2010-03-30T19:43:00.010+02:00

Noszę dużo za duże spodnie i dobrze mi z tym:).

I wielbię Pana za to, że dzięki nowej pracy, nie muszę przez 5 dni w tygodniu występować w garsonce czy białej bluzce. Statyczna,rzeczowa, ułożona, w pewnym sensie - udawana wersja mnie samej, na jakiś czas z pewnością odchodzi w zapomnienie. I całe szczęście.

A myślałam, że już nigdy tego nie doczekam....

spodnie/boyfriend jeans/ H&M- s.25!;)
koszula/shirt- H&M, s. 36
pasek/belt- sh
buty/shoes- Prima Moda, s. 36

Foty: Milena

Polak, Węgier...dwa bratanki

2010-03-17T20:39:00.019+01:00

A kiedy masz już kompletnie dość, tej wiecznej huśtawki pogodowej, szaroburej mazi przeplatanej białą breją, wsiadasz w samochód i za 5 godzin jesteś w zupełnie innym świecie-perle Dunaju.

Monumentalny Budapeszt zachwyca na każdym kroku. To było moje pierwsze podejście do tego miasta i chcę wierzyć, że nie ostatnie.

Odkrywanie nowych miejsc, smaków, zapachów, poznawanie nowych ludzi to moja życiowa pasja, bez dwóch zdań. Kiedy wracam z jakiejś krótszej bądź dłuższej podróży, zawsze ktoś pyta mnie: jak było? (dawniej rodzice, teraz znajomi czy dzieci). Nie przypominam sobie sytuacji, bym kiedykolwiek odpowiedziała, że nie było fajnie. Może mam małe wymagania, a może po prostu przyjmuje świat takim, jaki jest...

Sklepy bez cen i bez klientów w środku, to norma na Andrassy utca;)

Opera

Bazylika św. Stefana

Parlament

Widok na Parlament

Kościół św. Macieja

Widok na wzgórze zamkowe

Prawie jak Brooklyn;)

W metrze

które ma już 130 lat!

Największa synagoga w Europie

Synagoga

Foty: Milena, Petitka, Marcin

Lepiej późno niż wcale...

2010-03-15T19:40:00.008+01:00

Minął tydzień od Pierwszego Rybnickiego Swapu, a ja dopiero teraz wrzucam relację.
Ograniczam się do fotorelacji, bo zdjęcia autorstwa Agnieszki Wołowczyk wyrażają chyba więcej niż słowa.Mam nadzieję, że fotki zachęcą wielu niezdecydowanych, którzy tym razem tylko kibicowali tej imprezie, do czynnego uczestnictwa w następnym Swapie.
Jeszcze raz wielkie dzięki dla wszystkich, którzy przyczynili się do organizacji Swapu. Przede wszystkim dziękuję jednak uczestnikom: za zaufanie, którym nas obdarzyli i za otwartość na tę nową inicjatywę w naszym mieście.

Lost my mind

2010-03-07T19:04:00.009+01:00

Połączyć czarno-białe paski ze złotą spódnicą w cętki to jak postradać zmysły, albo...zrobić to z pełną premedytacją....
Bo skoro cała reszta jest na serio, to niech chociaż blog będzie dobrą zabawą.

Czy ktoś może mi wytłumaczyć, dlaczego włosy wyglądają fajnie tylko w dniu wyjścia od fryzjera?

bluza/stripes blouse - H&M s. 34
bluza z kapturem/hoodie - Reserved s. S %
spódnica/skirt - H&M s.xs %
leginsy/leggins- Cubus s.xs
buty/shoes - Prima Moda - s.36 %
buty /wedges - Ryłko- s. 36,5 %
apaszka/scarf - sh
rękawiczki/gloves- Promod

Foty: Milena

Rybnik Swap Party

2010-02-23T19:45:00.010+01:00

Jakiś czas temu pisałam, że zgodziłam się na współorganizowanie pierwszego swapu odzieżowego w moim mieście. Właściwie mój udział ogranicza się do tzw. konsultingu oraz dobrych rad, ale te podobno zawsze są w cenie;). No dobrze, przyznam, że jestem odpowiedzialna za promocję tej imprezy (głównie w mediach elektronicznych). Jako że szewc bez butów chodzi i najciemniej pod latarnią, to na moim blogu informacja ukazuje się jako ostatnia;).

A więc:

Start o godz. 9.00, w sobotę 6 marca, w klubie muzycznym "Żelazna" (Rybnik, ul. Kościelna 1).

Swap rybnicki będzie prawdopodobnie jedynym, w którym ubrania trzeba dostarczać dzień wcześniej-5 marca(czy to dobry pomysł i co z tego wyniknie przekonamy się 6 marca:)

Oczywiście zgłoszenia do imprezy przyjmujemy mailowo - do 28 lutego włącznie (swaprybnik@gmail.com)

Po szczegółowe informacje odsyłam na blog swapu, a także Fan Page na Facebooku.

Serdecznie zapraszam wszystkich czytelników mojego bloga do udziału w imprezie. Rozruszajmy się trochę wszyscy na wiosnę. Może wreszcie do nas przyjdzie?

Aquarius

2010-02-21T18:36:00.010+01:00

Bo dziecko-kwiat nosi się w głębi duszy i w zakamarkach umysłu... Zwłaszcza gdy jest się Wodnikiem. Zwłaszcza w Roku Tygrysa. To ma być mój rok podobno. Się zobaczy:).

W bonusie- Moja Pani Fotograf- Enjoy;)

T-shirt/tee- HM Kids
Spodnie/jeans- MNG by Mango - 34
Marynarka/jacket - Principles Petite- xs (swap)
Płaszcz/coat- Zara xs- %
Buty/shoes- Ryłko

Fotki: Milena

Mniejsza połowa?

2010-02-01T19:35:00.008+01:00

No i przyszedł. Dzień, w którym bliżej mi teraz do 40-stki niż 30-stki…

Czy coś się zmieniło? Czy jestem jakaś inna? Sięgam pamięcią wstecz i nie widzę w sobie jakichś diametralnych zmian, ale to mogą ocenić tylko inni. Upływający czas odmierzam wzrostem moich dzieci, okularami, które zaczęłam nosić podczas tego ostatniego roku i zmarszczkami, które ujawniają się teraz coraz mocniej.

W ciuchach natomiast zaliczam 15 letni zwrot. Chyba pod wpływem tzw. szafiarstwa zaczęłam kupować zupełnie inne ubrania. Nieśmiało stwierdzam, że powoli zaczynam pozbywać się kompleksu patykowatych nóg, a spódnica znów stała się moim podstawowym ubiorem.

Wiem, że bloguję zdecydowanie rzadziej niż inne szafiarki i niewiadomo czy ten blog przetrwa próbę czasu, ale aż korci mnie, żeby zajrzeć za róg przyszłości i zobaczyć jaka będę za rok o tej porze…

Płaszcz/coat/xs- Zara %
spódnica/skirt/xs - H&M %
sweter/sweater/34- TK Maxx %
buty/boots/36 - Quazzi %
leginsy/leggins/xs- Cubus

Foty: Milena

I'm still alive

2010-01-23T22:10:00.001+01:00

Zaniedbałam bloga. To fakt. Czasami bywa jednak trudno połapać wszystkie życiowe wątki, tak by nic nie ucierpiało. Czasem zwyczajnie się nie chce, a czasem doba kończy się po prostu zbyt szybko. Mroźna, lodowa wręcz aura nie zachęca do wychodzenia na zewnątrz, a tym bardziej do robienia zdjęć. Jak pięknie byłoby teraz przenieść się nad ciepłe morze, posmakować muli czy krewetek, odurzyć się lampką czerwonego wina i zatrzymać czas choć na chwilę. Myślami przenoszę się więc do poprzednich wakacji i jedyne co mnie trzyma w pionie, to myśl, że czerwiec kiedyś w końcu znów nadejdzie...

Kilka ogłoszeń parafialnych:

1. Militarny płaszcz, który mam na sobie jest dla mnie oczywiście za duży (typowy rozmiar 36) i za kilka dni wystawię go na allegro. Zakupiłam go w internetowym sh. Jeżeli ktoś byłby zainteresowany nabyciem, to śmiało proszę mailować. Kolor czerń wpadająca w granat, stan idealny. Założony przeze mnie dwa razy (w tym raz na potrzeby zdjęć;). Z tego co zauważyłam, to wpisuje się w obecne trendy.

2. Kilkanaście dni temu zgłosiła się do mnie grupka przebojowych nastolatek z Rybnika, które poprosiły mnie o pomoc w organizacji Swapu. Czas to dla mnie towar maksymalnie deficytowy, więc zgodziłam się od razu;). Szczegóły wkrótce.

3. Tytuł notki oczywiście zaczerpnięty stąd. Klasyk lat 90'tych. Dla tych co nie znają pozycja obowiązkowa.

Płaszcz/winter coat - Dorothy Perkins s.8, sh - New Old Fashion
Beret/beret - H&M
legginsy - H&M Kids
buty/shoes- s.36- Prima Moda
golf/sweater - Versus by Versace- sh
spódniczka/skirt- Cubus- xs

Foty: Milena

Nigdy Cię nie oddam sukienko!

2009-12-15T13:30:00.001+01:00

Przy okazji akcji szafiarskiej, organizowanej przez Aife , postanowiam pokazać Wam moją studniówkową "kreację". Jak widać na ten sam pomysl wpadła też Agatiszka:).

W czasach, kiedy miałam 18 lat, nosiłam sie jak dziecko-kwiat, słuchałam Hendrixa, śpiewałam w rockowej kapeli i kontestowałam wszelkie społeczne aktywności, majace na celu próbę jakiejkolwiek uniformizacji. Mało brakowało, a nie poszłabym na studniówkę w ogóle. Jako mały wywrotowiec, który miał tendencje do dosłownego rozumienia niektórych haseł lat 60-tych, nie miałam wówczas nawet stałego chlopaka;). Ostatecznie poszlam sama, dajecie wiarę?. Na szczęście, jak się okazało na miejscu, był tam tez perkusista z naszej kapeli i jakoś razem przetrwaliśmy ten wieczór...

Prawda jest jednak taka, że już wówczas, bardzo, bardzo podobał mi się pewien długowłosy osobnik, który poszedł na ten bal z kimś innym. Nie mogłam mu tego wybaczyć, że nie zaprosił mnie. Co kilka lat zdarza mi się mu o tym przypomnieć;). Z czlowiekiem tym związalam się bowiem jaki miesiąc później i tak jesteśmy razem od 16lat:).

Sukienka, uszyta przez znajomą krawcową, stylistyką nawiązuje do przelomu lat 60-tych i 70-tych. Trochę klimatem zbliżona do niektórych kreacji Twiggy. Był to dla mnie wtedy jedyny akceptowalny fason. Pamiętam, że zalożyłam do niej buty na platformie, a wlosy upięłam w tapirowany kok. Oko miało obowiązkową czarną kreskę...

Sukienka przypomina mi nie tylko o czasach beztroskiego liceum. Stanowi ona dla mnie pewną wartość sentymentalną i punkt startowy mojego dorosłego źycia. Zachowam ją dla córki. W końcu moda wraca jak bumerang:).

PS. Przy okazji muszę się wytłumaczyć z blogowych zaległości. To znaczy tak naprawde nie mam zamiaru się tłumaczyć z niczego;). Dużo się ostatnio w moim życiu dzieje i blog niestety spadł na ostatnie chyba miejsce na liście priorytetów. C'est la vie...Ale mam nadzieję, że jak poukładam tylko to i owo, wrócę ze zdwojoną siłą;).

Fotki:Milena

Podaruj mi trochę słońca

2009-11-30T19:50:00.000+01:00

Ostatnią listopadową niedzielę spędziliśmy w Bielsku-Białej. Słońce, błękit nieba i wiatr we włosach...a na dodatek TK Maxx;).

Sklepem nie jestem aż tak zachwycona, jak chciałam być. Dużo ciuchów, zdecydowanie nie w moim rozmiarze, ale perełki się zdarzały...jedną udało mi się namierzyć i wylądowała w koszyku.
Sklepu nie polecam odwiedzać w asyście dwójki zniecierpliwionych, niepełnoletnich dzieci i męża, który na widok t-shirta w cenie 160 zł, prawie że dostał oczopląsu;).

Sukienkę, którą mam na sobie, wypatrzyłam u Pani Mruk dawno temu. Faktycznie robi się w niej człowiekowi tak jakoś francusko na duszy:).

Szukając miejsca do zaparkowania w centrum Bielska, córka zauważyła co najmniej dwie pary męsko-damskie w zestawieniu: on robi zdjęcie, ona pozuje. Nie omieszkała uświadomić mnie więc, że w tym mieście chyba też mieszkają szafiarki;).

sukienka/dress- H&M - s.34 %
kurtka/jacket - Promod - s.34
zakolanówki/overknee socks- Cubus - %
buty/ boots - Quazzi - s.36 %
torba/bag- H&M
szal/ wool scarf- sh

Foty: Milena, Marcin

Pracująca dziewczyna

2009-11-27T16:00:00.000+01:00

Często bowiem zdarza się tak, że przychodzą klienci,kontrahenci albo prezes wzywa i buntowniczą naturę trzeba schować gdzieś głęboko do pudełka. Wkładam wtedy na przykład stalowy gajerek i dopieszczam łańcuchami;).

Jeżeli ten fason spodni był projektowany specjalnie dla kogoś, to tą osobą bez wątpienia byłam ja;). Niesamowicie cieszę się z powrotu spodni z zaszewkami w pasie, poszerzającymi biodra i zwężającymi u dołu. Jakżebym mogła się z tego faktu nie cieszyć? Ja, która mierzona na porodówce cyrklem, dowiedziałam się o mojej chłopięcej miednicy! Czy jest na sali jakiś lekarz?;)

Szukam tego fasonu uparcie w second handach, ale łatwo nie jest. Spodnie skracają moje niewysokie nogi i lepiej wyglądałyby w zdecydowanie wyższych obcasach, ale cóż... nie można mieć wszystkiego:).

PS. Warto dodać, że bluzeczka ma wszyte na ramionach stalowe zamki. Nie widać tego na zdjęciach, ale że niby tak mi się to fajnie z tymi łańcuchami komponuje:P

spodnie/pants - Vintageshop - xs %
t-shirt/ tee - Mohito
marynarka/jacket- H&m - xs
buty/ shoes - Ryłko
pasek/belt- sh
łańcuszki/necklaces- Cubus, DIY

Foty:Milena

A nie było Ci zimno?;)

2009-11-23T10:00:00.000+01:00

Uprzedzając pytanie, odpowiadam: tak, było mi zimno, do tego stopnia, że pomykałam w tych butkach do samochodu z taką prędkością, że aż się za mną kurzyło! Nie muszę dodawać, że stanowiłam nie lada atrakcję, mijając tych wszystkich normalnie ubranych ludzi w kurtki wiatrówki, buty z solidną podeszwą, ciepłe rękawiczki i czapki - jak to na góry przystało. No dobrze, przynajmniej moje buty też są za kostkę i to wcale nic nie znaczy, że mają kilkucentymetrowy obcas, prawda?;).

Ale jak to się w ogóle stało, że znalazłam się w takich odzieniu w górach? Po prostu coś, co miało być wyprawą na miejski plac zabaw, nieoczekiwanie skończyło się na szczycie zwanym Równica -jakieś 50 kilometrów na południe. Ot, taki niedzielny spontan:). Wyjazdu w góry w takim stroju już jednak nie zaliczę-noł fakin łej!

Wpis generalnie powinien dotyczyć kamizelki, którą nabyłam w internetowym sh i eksploatuje ją teraz dość mocno, dlatego dołączam też zdjęcia z poprzedniego weekendu.
Spodnie to historia sprzed kilku lat. Kupione w sh klasyczne Levisy 501 z nieco wyższym stanem i dopasowanymi nogawkami. Założone przeze mnie może dwa razy. Próbowałam je sprzedać na allegro, ale nikt nie chciał. Teraz myślę, że może to całkiem dobrze;).

A na koniec kilka zdjęć mojego autorstwa. W roli głównej jeden z moich ulubionych modeli- synu znaczy się:). Chwalę się tymi zdjęciami, bo mimo, że nie posiadam lustra, udało mi się zrobić foty z głębią ostrości (lub coś w tym stylu)- tak lubiane przez szafiarki:P

PS. Proszę się nie obrażać, na niejednolitość formatów i jakość zdjęć. Przycinam, edytuję, obrabiam i co tam jeszcze można;)

Zestaw 1:
kamizelka/ vest - Evie- Vintage Square - s.8
spodnie/jeans- Levis 501- sh - s.26
torba/bag - sh

Zestaw 2:
spodnie/pants - Promod %, s. 36
"norweski" sweter/"norway" sweater- z szafy mojej mamy S'Oliver - my mum's closet - s. S
czapka/wool beanie hat- Endo - kids store
buty/boots- CCC - s.37

Foty Petitki: Milena
Foty Mateusza: Petitka

Midlife crisis

2009-11-17T20:00:00.001+01:00

Pozazdrościłam 20-letnim Dunkom, Szwedkom i Norweżkom, co to noszą na co dzień obcisłe marmurkowe, szare spodnie i długie kardigany, a ich jasne włosy oplatają nieskazitelne gładkie lica...
Tak, wiem, wiem, przynudzam z tą obsesją wieku... No, kryzys wieku średniego się zaczyna, Panie, jak nic...

Przy okazji pisania notki, wróciłam do tego czadowego kawałka ulubionego Faith No More. Mike Patton, jak dla mnie jest ciachem nawet w dresowej bluzie i koszulce;).

Wracając do ciuchów, bo w końcu to blog szafiarski. Kardigan polecam. Nie jest może zgodny z aktualnym trendem szerokich, nieco za dużych swetrów, ale grzeje fajnie i jest bardzo wygodny. Świat to widział! Jeszcze kilka tygodni temu zarzekałam się, że workowaty H&M nie dla mnie. Albo się rozrastam wreszcie, albo znów muszę coś odszczekać. Ja go tak szczerze polecam, bo nabyłam go o 70% taniej;).

Kardigan występuje w wersji obcisłej, bo tradycyjnie wzięłam xs;). Może on z powodzeniem zastąpić płaszcz. Zwłaszcza u kogoś tak wybrednego i niezdecydowanego jak ja. Wybranie, decyzja i zakup płaszcza w moim przypadku, to coś na kształt mission impossible. Zarzekłam się bowiem jakiś czas temu (i każdego dnia powtarzam sobie jak mantrę), by nie przepłacać w kwestii ciuchów, jeżeli nie trzeba. Uparcie szukam więc fajnego zimowego płaszcza poza sieciówkami, bo wydawać 300 zł na kurteczkę (zwaną w niektórych sklepach płaszczem!), w której pomykać będzie za chwilę pół miasta, jakoś mi się nie chce. Ja jednak cierpię na permanentną niecierpliwość, więc jak zawsze skończy się pewnie na wielkich deklaracjach w tej sprawie...

I jeszcze dwa słowa o łańcuszku. Prawdziwy DIY zrobiony przez tę oto zdolną kobietę. (Sorry Juju za zdjęcia, ale łańcuszek będzie tu się pojawiał pewnie teraz do znudzenia, więc następnym razem obiecuję jego zbliżenie;).

Widzicie? Nie dość, że obsesja wieku, to jeszcze obsesja pieniądza ....czy to nie pierwsze objawy?

kardigan/cardigan - H&M % xs
sweterek/mini cardigan - Camaieu - xs
legginsy co udają spodnie/leggins - H&M , 34
top/top- Cubus %,xs
botki/boots- Prima Moda %, 36
torba/bag H&M
łańcuszek/ neckchain- DIY by Juju

Foty: Milena

Indigo love

2009-11-14T17:51:00.024+01:00

Niebieski (tu w wersji indygo) należy zdecydowanie do moich ulubionych kolorów. Nie mam zdolności paranormalnych, ale urodziłam się w latach 70-tych, a czytając opis zachowań charakteryzujący Dzieci Indygo, mogę się tylko zastanawiać na ile jest to opis mnie samej:).

Koszula, szal, torba i pasek pochodzą z miejscowych sh. Kurtka i spodnie to Stradivarius, natomiast buty zostały przeze mnie zakupione wczoraj, podczas kolejnej nocy wyprzedaży, organizowanej przez tutejsze centrum handlowe.

Za kazdym razem obiecuję sobie, że nie dam się nabrać na te marketingowe sztuczki. Nie lubię tłumów, pseudo-obniżek (obniżki 20 % dotyczące zazwyczaj ciuchów, których nie chciał nikt podczas letniej wyprzedaży), kolejek do kas i tego ogólnego rozgardiaszu. Ale coś sprawia, że jednak uczestniczę w tym targowisku próżności;). Sznurowane botki ma już co druga szafiarka, więc nie mogłam być gorsza;). Jako że Bronxy już nie do zdobycia, zdecydowałam się na takie właśnie:). No i są w kolorze Indygo.

Kurtka/leather jacket/stradivarius - xs
koszula/shirt/ caractere- sh
zamszowy pasek/ suede belt - sh
spodnie/skinny jeans/stradivarius - xs
szal/scarf- sh
buty/boots/prima moda
torebka/bag- sh

Foty: Milena

Światowy dzień spódnicy

2009-10-30T21:59:00.012+01:00

Światowy dzień spódnicy kończy się za jakieś dwie godziny, więc rzutem na taśmę wrzucam swoje zdjęcia:).
Jeszcze rok temu nie miałam pojęcia, że taki dzień w ogóle istnieje, co tam rok, miesiąc temu nie miałam pojęcia;). Rok temu nie nosiłam spódnic prawie w ogóle.

A dziś? A dziś prezentuje Państwu rzecz absolutnie unikalną moim zdaniem: organdynową spódnicę z halką uszytą z tzw. koła. Nie bardzo wiem na jakie okazje będę ją zakładać, ale sam fakt, że mogę na nią chociaż popatrzeć gdy wisi w szafie, cieszy mnie przeogromnie. Taaak...kobiety to jednak zadziwiające istoty:)

A wersja angielska jutro;)

Edit: Zanim opublikowałam notkę, kolejny raz chciałam pisać, że brakuje mi w szafie ramoneski (zwłaszcza do tego zestawienia), ale nie chciałam się powtarzać. Zajrzałam jednak przed chwilą na blog Piksi:). Czyli jednak muszę mieć ramoneskę:P

spódnica/skirt- aevintage - s. 36
top - ossian- sh - s
buty/shoes- mango outlet
pasek/belt- reserved
okulary/sunglases - vintageshop

Kids 2.0.

2009-10-29T21:15:00.002+01:00

A teraz: z zupełnie innej beczki. Dzieciaki XXI wieku;)

Goniąc Panią Jesień

2009-10-27T12:49:00.021+01:00

Jesienna aura w tym roku jest co najmniej dziwna. Postanowiłam więc wykorzystać być może ostatni już prawdziwie jesienny weekend, (bo kto to tam potrafi przewidzieć, nawet ja połowiczna góralka mam z tym problem) i wybrałam się z dzieciakami na niedzielny spacer. Po obejrzeniu miejscowego "chińskiego" parku dinozaurów, wpadliśmy jeszcze na małą sesyjkę nad Rybnicki Zalew:)

Ciuchowo: zamszowa kurtka, która jest dla mnie (jak niektóre rzeczy) po prostu za duża. Kupiona w ubiegłym roku w tzw. owczym pędzie w Reserved. Chętnie przekażę ją w inne ręce (ramiona?;). Kto zainteresowany, niech nie krępuje się do mnie pisać: petitka_m(ad)gazeta.pl.
Spódniczka z Zary czeka na skrócenie. Jak trzy inne pozostałe spódnice:)
Czerwona koszula to absolutny vintage. Koszula ma jakieś 30 lat i jest własnością mojej mamy:).
No i buty. Bronxy. Kto chociaż raz nosił Bronxy ten wie, jak trudno się z nimi rozstać;)

PS. To jedne z nielicznych zdjęć na których się uśmiecham- musiałam to dodać...:)

English: Autumn Rush
The weather is just weird here. Maybe it was the last perfect autumn weekend, so I decided to take my kids for lazy Sunday walking. After seeing local jurassic park ("made in china"), we took some photos by the Rybnicki Lake;).
My outfit: the suede jacket doesn't fit at all, so I just want to sell it.
Zara skirt is waiting for shorten and the red shirt is absolutely vintage - from my mum's closet. And last.. boots. Bronx boots. Who wears Bronx any time, he knows, how it hurts when he must just leave them;)

kurtka- jacket- Reserved s. 36 %
spódnica- skirt- Zara - xs
Zakolanówki- overknee socks- Cubus %
koszula- shirt - vintage - s.36
szalik- scarf- Orsay
torba- bag- Mexx
buty- boots- Bronx- butyk.pl- s.37

Foty: Milena, Petitka

Halloween- tydzień wcześniej

2009-10-25T19:25:00.003+01:00

Dzisiaj będzie nieco inaczej. W weekend odwiedzili nas znajomi. Dzieciaki grzecznie się bawiły, podczas gdy ich rodzice byli zajęci nie tylko rozmową;) Nagle zrobiło się cicho, a z łazienki dobiegały tylko co jakiś czas dziecięce chichoty. Wreszcie, drzwi się otworzyły, a dorosłym ukazał się taki oto widok:)

Nadia - 12 lat

Milena - 9 lat

Oczywiście w zabawie nie wziął udziału mój syn, który z zasady kontestuje wszystkie "dziewczyńskie" wygłupy, choćby nie wiem jak twórcze i ekspresyjne były;).
Notkę dedykuję wszystkim tym, którzy dalej nie wierzą, że jestem mamą dwojga;)

English: Halloween-one week before.
Last friday we hosted my friend with her family. We had wonderful time: mostly reminding our uni-times, laughing and drinking some wine:). Our kids were playing ...and suddenly girls (my daughter and Iza's daughter) surprised us. They made theirs own halloween - one week before;)
My son didn't play with girls of course. Being 6 years old philosopher, he still finds girls playing as stupid as it can be.

Dziewczyny mają na sobie/ girls outfit:
Nadia- HM
Milena- Reserved

Szaraczek

2009-10-21T19:28:00.015+02:00

Zdjęcia przy sztucznym oświetleniu chyba zaczną tu przeważać. Dzisiaj na Śląsku nawet zaświeciło słońce, ale zanim się ze wszystkim uwinęłam, na zewnątrz zrobiło się już po prostu ciemno...Tłem jest jedyna wolna (niezagracona) ściana w mieszkaniu, a i tak trzeba było odsuwać fotel;).

Nie wiem czy szaraki zapadają w sen zimowy (chyba nie;). Ja dzisiaj mam jednak wielką ochotę to zrobić i obudzić się dopiero na wiosnę.

English:
My inside photos probably will be post here very often. Today the weather was even quite all right. After spending my all day at work and then with my kids I realized, that there were geting dark outside in the meantime:). It was very emotional day. That's why I just want to go sleep now. It would be the best to wake up at spring;)

sweter- sweater-no name-swap party
top- top- cubus - xs
spódniczka- bandage skirt- Cubus- xs
zakolanówki - overknee socks - Cubus %
czapka - beanie- z szafy (my husband's)
torba - bag- H&M

foty: Milena

Niezwykłe przygody Paryżanki w Rybniku;)

2009-10-17T20:56:00.009+02:00

Nie wiem czy wyglądam tu jak rasowa Paryżanka. Berecik, czerwona kokarda i spódniczka w paski jednak wyjątkowo kojarzą mi się z Petite Parisienne. Do całości stylizacji brakuje mi jeszcze bagietki, sera i czerwonego wina w papierowej torbie;)

Po 15 minutach spędzonych w temperaturze 1 stopnia, stwierdziłam jednak, że mój „parysko-rybnicki” berecik jest chyba lekko zryty, by w takim odzieniu pomykać po mieście w takich okolicznościach przyrody. Czym prędzej popędziłam więc do domu w celu zrzucenia wersji beta i założenia wersji 2.0.)

Wersja 2.0.

English:
I don’t know if I look here like Petite Parisienne, but when I wear beret, red bow and mini-stripes skirt I just feel like. I should also carry baquette, french cheese and red wine in a paper bag I suppose;).
I realized that there must be something wrong with me if I walked in this kind of clothes in this temperature (after spending 15 minutes in 1 degree). So I went back home and changed my beta version outfit into 2.0.;)

Top w paski (tu jako spódniczka;) - stripes skirt – Cubus – xs
Czerwony sweterek – cardigan – H&M – xs
Kurtka ze Swap party – Jacket – Principles Petite –xs
Beret – beret - z szafy – closet
Apaszka- scarf/bow- sh
Torba- bag- H&M
Buty- shoes- Ryłko- 36,5

Foty: Milena

Hu hu ha, hu hu ha, nasza zima zła

2009-10-15T19:10:00.020+02:00

Przyszła jak co roku, i jak co roku zaskoczyła nas wszystkich (tym razem nie tylko drogowców). Prognozy na przyszły tydzień zapowiadają 15 stopni na plusie, tak więc musimy wszyscy jeszcze trochę wytrzymać;). A jest co wytrzymywać- zwłaszcza psychicznie - czapki, rękawiczki i poranne odśnieżanie samochodu w połowie października? To co najmniej lekkie przegięcie:)

Trochę o ciuchach, których tu nie widać:). To w paski, to tunika lub koszulka (jak kto woli). Z przodu ma spory, marszczony dekolt, dlatego też nosze ją zazwyczaj gdy na zewnątrz już zimno;). Pod spód wkładam po prostu golf (tutaj wyszperany w sh Versus czyli brand Versace prawdopodobnie). Dziwna sprawa z tym sweterkiem. Albo ktoś go uprał w 90 stopniach i się skurczył, albo to taki krój, bo długością sięga mi do pępka:). Nie może to być rozmiar dziecięcy raczej- na metce 28/42 (rozmiarówka włoska). Ale jako, że to Versace, no to musiałam go wziąć - nie było innej rady:D. Postaram się pokazać go w innym świetle jeszcze raz.

Trochę dziwna ta zima. Kwiatki i zielona trawa, a temperatura 0 stopni;)

English: So, this is it. Now I'am starting to put some english words here:). Probably because of my first visitor from Singapore. Would it be ok, Yiqin?
So, let's start:) It's almost snowing outside, the temperatur fall to zero, and I decide to put on my wool gloves, scarf and beret, today. I really miss summer so much...winter in october, even in this part of Europe is not a normal situation, I think.
Please be tolerant. Everything is based on my memory and the last lesson of English at University. No natives around, no translators- just my brain;)

Golf-(sweater)- Verus by Versace - sh - 28/42
Tunika- (tunic)- Mango- sh - M
Marynarka -(grey jacket) - H&M - xs
Pasek- (belt)- sh
Legginsy -(leggins) - H&M kids
Buty-(boots)- Quazzi- 36
Beret, szalik, rękawiczki- (beret, scarf, gloves) - Promod
Kurtka- (black jacket)- Promod - S

Foty: Milena

Follow my blog with bloglovin

Paździerzowy październik

2009-10-12T18:32:00.011+02:00

Kolejna notka, która rodzi się w bólach, podczas gdy w głowie klekoczą jeszcze piątkowe majaki zawodowych zmian, które u mnie nastąpiły (albo, którymi mnie pomimo mojej niechęci uraczono). Ale co nas nie zabije, to podobno wzmocni...

Mimo fatalnego początku weekendu, postanowiłam w ubiegłą sobotę jednak się zebrać i z córką pojechać na katowicki SWAP. Nie obyło się bez usterek (urwany kołpak w prawym przednim kole) i niespodzianek (wieeelka ilość ciuchów), ale z całą pewnością warto było. Jeżeli mi ogólna chęć do szafowania do przyszłego roku nie minie, to postaram się być dumną organizatorką SWAPu w swoim mieście przy następnej okazji.

Do Katowic zawitałyśmy dopiero około południa, więc miałyśmy mały problem z miejscem, którego wybitnie tam brakowało. Trzeba było się przeciskać między "stoiskami" i jak dla mnie trochę tam było też za ciemno (zwłaszcza, że paździerzowa aura dopadła nas już na dobre). Warto jednak było pojechać, powymieniać się ciuchami, przekonać się "naocznie", że szafiarkom jednak wiekiem bliżej do mojej córki niż do mnie;).

Dziękuję więc moim młodszym koleżankom, które równie mocno jak ja lubią ciuchy, za to, że w ogóle chciało się im podjąć organizacji tej imprezy. Ale błagam Was dziewczyny! Nie mówcie do mnie "Proszę Pani" tak dobitnie następnym razem;).

Morze ciuchów czyli co tygryski lubią najbardziej...

Oprócz buszowania w ciuchach, można było też wypić kawę lub herbatę i zwyczajnie porozmawiać

Milena też coś sobie znalazła

Moje wymienniki.Zgadnijcie do czego pasuje ten sweterek w romby?

Czuję, że to będzie mój ulubiony t-shirt:). Szary sweterek idealny na paździerzowe chłody.

I na koniec perełka. Militarna marynareczka Principles Petite;). Za całe 10 złotych.

A o co chodzi z tym paździerzem?

Bo paździerzowa aura (która nie odpuści pewnie teraz do kwietnia), bo paździerzowe zdjęcia łupów swapowych (robione na szybko wczoraj), bo paździerzowe mam samopoczucie...(jak to przy październiku;)

PS. Niech mnie ktoś nauczy pisać krótsze notki.

No i cóż, że to róż?;)

2009-10-08T20:15:00.006+02:00

Można się zarzekać, że już nigdy w życiu, że musiałoby mi się coś stać, bym kiedykolwiek włożyła jeszcze coś różowego...
Pamiętam, że ostatnio było to chyba, kiedy miałam 9 lub 10 lat. Mama kupiła mi „gustowny” turecki komplecik na miejscowym bazarku (czapkę i szalik). Jakieś głębokie lata 80. to były. Zimowe odzienie nie miało nic oczywiście wspólnego z tureckimi klimatami;), a żarówiasty róż było widać z odległości kilkuset metrów. Krasnal pomykający ze szkoły, brodzący w zaspach śniegu, z żarówiastą czapką na głowie:). Widok nie do zapomnienia. Wiele dzieci chodziło wtedy w tych naprawdę obciachowych komplecikach. Pamiętacie te czasy? Tyle historia.

A dziś? No, po prostu żal było nie wziąć tych butów. Zwłaszcza, że jak się okazało w domu, to buty firmowe. Designed by…tadam…Kurt Geiger! Za całe 24 złote:) Pani w lumpeksie dorzuciła jeszcze różowy pasek za 3 złote i znów mogę pomykać po mieście w czymś różowym. Moje starsze dziecko wchodzi właśnie w etap emo – królują paski, czerń, ćwieki i chusty, więc w różu kroku jej już nie dotrzymam. No cóż…spóźniłam się o jakieś 5 lat;).

Buty tak naprawdę mają odcień blady, pudrowy. Rozglądam się więc na boki, czy mnie czasem paparazzi do białych kozaczków nie wyhaczą?;)

Przy okazji wysyłam tę różową stylizację na konkurs u Styledigger. A nuż i spodoba się taki róż?;). Cel szczyty. Mi z pewnych względów wyjątkowo bliski. Powiem tylko tak: badajcie się dziewczyny, bo nie znacie dnia ani godziny...

Nawet gdy chmury na horyzoncie, warto mieć na nosie różowe okulary:)

Marynarka - H&M xs
Zamszowe kozaczki- Kurt Geiger - sh , r. 37
Zamszowy pasek - sh
Spodenki- Orsay - xs
Top- Mohito - xs
Legginsy - H&M kids
Torba- H&M

Foty: Marcin i Milena

Twój normalny dzień zawsze black and white

2009-10-06T19:11:00.012+02:00

Starsze wiekiem szafiarki, z pewnością pamiętają (swoją drogą według mnie fantastyczny) kawałek starego dobrego Kombi. Od jakiegoś czasu mamy w modzie nawiązania do stylistyki lat 80.tych, więc nie sposób o tym numerze nie wspomnieć przy okazji takiego stroju;)

Notka pisana przeze mnie od razu na gorąco, po upolowaniu w miejscowym second handzie pasiastej bluzeczki. Do kompletu brakuje mi czarnej ramoneski, ale postaram się coś na to zaradzić w najbliższym czasie;)
Myślę sobie, że mania szperania, która mnie ostatnio opętała, powoli staje się nie tyle niebezpieczna, co uciążliwa dla współmieszkańców. Po prostu szafa zaczyna się kurczyć:)Mam jednak na to sposób. Nie wiem czy powiększy on wolne miejsce w mojej szafie, ale z pewnością niektóre rzeczy przegrupuje;)
Mam na myśli spotkanie w ramach Swap Party, na które wybieram się 10 października do Katowic.
Czy któraś z szafiarek też tam zawita i czy można liczyć na to, że będzie miała na wymianę ciuchy w rozmiarze xs?;)

PS. Dla młodszych szafiarek polecam jeszcze ten, ten i ten kawałek. Esencja lat 80.tych:)

Fotki: Milena

bluzka- Troll - sh - S
spódnica-Zara sh - 36
buty-Ryłko - 36,5
torba-H&M

Takiej mnie na mieście raczej nie zobaczysz

2009-09-29T11:55:00.017+02:00

W pierwszej blogowej notce pisałam, że większość moich zestawień na blogu (dobra, przynajmniej część;), nie będzie nadawała się do publicznego pokazania. Będzie jedynie wariacją na temat tego, jak mogłabym się na co dzień ubierać, gdybym była 15 lat młodsza.

Dzisiaj przedstawiam dwa takie zdjęcia.

Kuriozalne jednak jest to, że nie mam problemu z pokazaniem się internautom i wystawieniem się na ewentualne pożarcie. Mam jednak jakiś wewnętrzny hamulec, który nie pozwala mi na założenie takiej czy owej pary spodenek czy legginsów i wyjście w nich do ludzi. Realnych ludzi.

Powoli zastanawiam się czy w ogóle nie przestanę wychodzić z domu w perspektywie kilku najbliższych lat;). Internetowe sklepy spożywcze, telepraca, e-learning, internetowe butiki… jeszcze maseczka z dopływem świeżego powietrza i mogę się do krzesła przyśrubować;).

Mój osobisty małżonek stwierdził, że powinnam jak większość szafiarek dodawać do wpisów wersję angielską. Myślę, że nie czas jeszcze na to. Póki co, ten blog chyba nawet nie jest nigdzie zalinkowany;)

Eksperymentuję też z programem Flickra do obróbki zdjęć...

Top - cubus %b - xs
legginsy - ebay - M
pasek - Stradivarius
buty - MNG by Mango www. mangooutlet.com % - 36
łańcuszek - Cubus
ulubiona poza szafiarek (krzywa nóżka)- gratis;)

spodenki - Levis 501 - DIY - sh - rozmiar 25;)
kurtka - Stradivarius - S
rajtki - H&M kids

Fotki: Milena

Edit: Przed publikacją czytam ten tytuł już chyba 20 raz i zastanawiam się czy to zdanie jest w ogóle po polsku:)

Gdy emocje już opadną…

2009-09-27T16:25:00.010+02:00

Po emocjach związanych z pierwszym zakupowym wrażeniem, zaczynasz się po prostu zastanawiać, co można jednak założyć do butów, które pierwotnie zdawały się być przysłowiowym strzałem w stopę;).

Fioletowe buty są dla mnie ugrzecznioną wersją "fuck me boots" (pozdrawiam Cię Bartku, jeżeli kiedykolwiek tutaj trafisz;) więc uznałam, że tylko coś klasycznego może być odpowiednie, żeby nie przesadzić.

Wełniana mała czarna wzbogacona została tylko o delikatne fioletowe wstawki. Do tego malutki, czarny, ażurowy sweterek i czarna torba. Pewnie przydałby się jakiś łańcuszek, coś co wzbogaciło by górę sukienki, ale rzadko kiedy przykładam się do takich detali. Zwykle czasu mam tyle, żeby zrobić sobie chociaż minimalny makijaż.

Buty nie zmasakrowały mi stóp. Wytrzymałam w nich ponad dwie godziny, ale komfortowym chodzeniem bym tego nie nazwała. Potwierdzam więc – nadają się głównie do lansowania:P

Mimo, że zarzekałam się w poprzedniej notce, iż nigdy więcej Deichmanna – ja tak łatwo nie odpuszczam i tak szybko się nie poddaję. Po prostu nie przyjmuję do wiadomości, że coś, na co wydałam moje ciężko zarobione pieniądze, miałoby teraz kurzyć się w szafie. Tak więc Deichmanny – przygotujcie się- chociaż jeden sezon musicie mi wiernie służyć.

Sukienka - Mango - www. mangooutlet.com rozmiar 34 , %
Buty- Deichmann - Catwalk - rozmiar 37
Sweterek - Stradivarius - sh- rozmiar S
Torba - H&M

Fotki:Milena

Teraz już wiem

2009-09-22T19:13:00.007+02:00

Tą notką mogę wywołać małe zamieszanie w blogowym światku szafiarek, ale niech tam, muszę, po prostu muszę to napisać.
Sklep Deichmanna zawsze omijałam szerokim łukiem. Nie wydawało mi się, żebym mogła tam kiedykolwiek coś znaleźć dla siebie. Nie odpowiadały mi na pierwszy rzut wystawowego oka ani kolory, ani fasony, a tym bardziej jakość butów tam sprzedawanych. Co do oceny jakości opierałam się oczywiście na tzw. wieści gminnej, bo nie miałam chyba nawet okazji być w tym sklepie.
Dopiero kiedy zaczęłam intensywnie przeglądać różne szafowe blogi, natknęłam się w kilku miejscach na zestawienia z butami tej sieci.
Pomyślałam,że może coś się zmieniło, może trzeba zweryfikować swój skostniały pogląd i dać im szansę? Bo przecież tylko krowa nie zmienia swojego zdania;).

Jesień powoli już czuć w kościach- zwłaszcza wieczorami, więc tym bardziej była to dobra okazja, żeby sprawić sobie nowe butki.
No i padło na Deichmanna. Pojechałam, poprzeglądałam, poprzymierzałam i ....zakupiłam dwie pary.

Deichmann. Catewalk. Tutaj można zrobić tylko jedno: oszczędzać jednak na oryginalnego Louboutina?:P

Deichmann- Graceland. Bawełniane skarpetki czy wkładka z naturalnego włókna? Co uratuje te buty?

A teraz mała dygresja.
Jestem znana z wielkiej niecierpliwości. Nie cierpię czekać na efekty i nie cierpię później po tych ewentualnych efektach weryfikować swoich poglądów. Więc być może będę musiała z bólem serca za jakiś czas odszczekać to co teraz napiszę:) ale

Butom Deichmanna mówię zdecydowane NIE!

Po wczorajszym kompulsywnym wariactwie zakupowym, dzisiaj do głosu doszedł po prostu rozsądek.

Powiedzcie mi jaka siła może opętać kobietę, żeby bez większego namysłu zakupiła ona buty z połyskującym fioletem na 12 cm szpilce!?. Odprowadzałam dzisiaj w nich dziecko do przedszkola i...dobrze, że przed wyjściem do pracy mogłam jeszcze wrócić do domu:). Jeżeli te buty do czegokolwiek się nadają to może do zdjęć, ewentualnie do sypialnianego fiku-miku;), ale do chodzenia? W życiu! Po prostu mają za niską platformę i stopa jest w nich nienaturalnie wygięta. Ale wszystko to mogłabym wybaczyć. Mogłabym cierpieć katusze, nauczyć się chodzić jak w pointach, ale jednego nie wybaczę. Tego, co te buty mają, albo czego nie mają w środku.

Wypróbowałam więc drugą parę. Spędziłam w niej dzisiaj 9 godzin w biurze. Nie wiem z czego są zrobione te buty w środku, ale nie ma to z pewnością nic wspólnego z naturalnym tworzywem;). Nie muszę chyba dodawać jak wygląda taka stopa po 9 godzinach spędzonych w parzącym się, nieoddychającym środowisku;). Problem jak się okazuje dotyczy też tych fioletowych, bo są wyściełane...po prostu plastikiem:/.

Może do tych butów trzeba zakładać tylko i wyłącznie bawełniane skarpetki? Może....ale właśnie. Nie mam cierpliwości do wyczekiwania czy coś się zmieni, kiedy je (te skarpetki) założę.

Macie jakieś pomysły jak zachować twarz przed sobą samą i coś jeszcze z tych butów wykrzesać? Jakaś wkładka do tych ala oxfordów? Bo fioletowe już skazane chyba na zapomnienie....

Póki co jestem więc na nie i teraz już wiem. Wiem, że na butach po prostu się nie oszczędza i warto jest podczas ich zakupu używać mózgu:P. Choćby miało to się skończyć na zakupie jednej pary kwartalnie...

Edit: Po namyśle stwierdzam, że jestem jednak chyba starą konserwą. Dam im jeszcze czas - może mnie zaskoczą;)
A tak w ogóle to chyba mam coś nie tak ze stopami...bo z większością butów mam tak, że dłuuugo się do nich przyzwyczajami i długo dopasowuje.

Pańcia zrobiona na szaro

2009-09-20T21:58:00.010+02:00

Typowy strój "Pańci", lub jak kto woli "kobiety biurwy". Pańciowatą stylizację traktuje ciągle jeszcze bardziej jako coś w rodzaju przebrania niż ubrania, chociaż muszę przyznać, że im jestem starsza, tym częściej zdarza mi się w czymś takim wyskoczyć - nawet do pracy;)

Czy Wam też się wydaje, jakby moje włosy wyglądały jak...uszy spaniela?;).

To przebranie idealnie pasowało na wczorajsze wyjście do teatru. Okazją była polska premiera musicalu High School Musical, wystawionego w Gliwickim Teatrze Muzycznym.
Początkowo obawiałam się wyjścia w takiej sztywniackiej wersji damskiego garniaka. Znowu przez chwile pomyślałam o lateksowych legginsach;). W końcu musical lekki, łatwy i przyjemny, przeznaczony dla młodego pokolenia. Nie dość, że wiekowo mogłam zawyżać tam statystyki o jakieś dwadzieścia lat, to jeszcze strój dodawał mi kolejnych dziesięć:).
Jak się jednak okazało małolatów i młodzieży nie było znowu aż tak wielu, a Panie były ubrane elegancko. Intuicja mnie więc nie zawiodła i wtopy ubraniowej chyba nie zaliczyłam.

Podczas spektaklu obowiązywał całkowity zakaz robienia zdjęć;)

Mama ucięła dziecku stópki;)

Z Sarą Chmiel, odtwórczynią głównej roli Gabrieli Montez

A wracając do ciuchów. Spódnica została kupiona przeze mnie sześć lat temu i (tu proszę o szczególną uwagę), przeleżała te sześć lat w szafie:). Wydawało mi się ciągle, że jest dla mnie dużo za duża:). A więc przy okazji premiery spódnica zaliczyła też swoją. Będę ją teraz chyba dość mocno eksploatować w innych zestawieniach, bo nosi się nadzwyczaj dobrze.
Stalową monochromatyczność przełamałam czerwonym szerokim pasem i kolorem moich ust (Rouge Penelope L'oreal). Prawdopodobnie zaliczam tym pasem jakieś modowe faux pas;). Wierzcie mi bądź nie, ale nie mam zamiaru się tym w ogóle przejmować:)

Spódnica - Montego - sh
Top - Cubus %
Marnarka - H&M
Wisiorki - H&M, Cubus
Buty- Quazzi
Torba -H&M

Foty- Milena, Petitka

Wielka moda w małym mieście

2009-09-13T22:00:00.005+02:00

Sprawny blogger, wg niektórych, pisze swoją blogową notkę nie dłużej niż pół godziny. Moja powstaje już trzeci dzień. Oznacza to tylko tyle, że jeszcze sprawną blogerką nie jestem i chyba długo nie będę;)

Tak naprawdę miał to być fotoreportaż, ale Pani fotograf, która wybrała się ze mną na imprezę powitała mnie słowami: "A wiesz, że ja nie zabrałam swojego aparatu? Tak bardzo chciałam chociaż raz przyjść gdzieś na luzie, z torebeczką, bez tego całego mojego wielkiego plecaka ze sprzętem”. W zasadzie to trudno nie przyznać jej racji, bo czy takiej Pani fotograf już nic się od życia nie należy?;). Ale na szczęście ja miałam przy sobie swój. Niestety zdjęcia nie są za dobre, bo mój aparat nie nadaje się po prostu do szybkich, dynamicznych, modelingowych ujęć.

Pokaz mody, który miałam okazję zobaczyć, był chyba moim pierwszym (nie licząc pokazu fryzur, z którego robiłam relację 10 lat temu pracując dla jednego z dzienników). Sam pokaz był ostatnim punktem programu, wernisażu wystawy zdjęć młodego, miejscowego fotografa – Piotra Sobika, który od kilku lat realizuje się w obszarze fotografii mody.

Z autorem wystawy- Piotrem Sobikiem. Tak, oprócz tego że stało mi się coś z twarzą to też z sukienką;) Na dubel niestety nie było czasu.

Przez moment pomyślałam, że czuje się troche jak Carrie z SATC (prawie robi wielką różnicę;).Wprawdzie bez burzy blond loków i Yellow Cab, ale za to z wernisażową lampką wina, dobrym humorem (a tego mi ostatnio brak) i przeświadczeniem, że nie jest chyba tak źle, skoro nawet w moim mieście można liczyć czasem na coś więcej niż plastikowe dinozaury;).

Z Martyną i lampką wina - już opróżnioną;)

O kolekcji Małgorzaty Grzywnowicz i Małgorzaty Węgiel – Phantas Magoria, która była objawieniem tegorocznej Złotej Nitki, wspominała już Pani Mruk. Ja dodam tylko tyle, że to raczej nie mój klimat, ale zestawienie faktur, kolorów i materiałów powala!

Phantas Magoria inspirowana twórczością zespołu Republika

Podczas imprezy udało mi się dorwać Martynę, która od razu rzuciła mi się w oczy. Wpasowała się znakomicie w stylistykę lat 80-tych, królującą tego dnia na wybiegu. Postanowiłam więc od razu zapytać ją o zdjęcie, bo zamierzam strzelać foty ciekawie ubranych ludzi tutaj, na ile się tylko da.

Martyna jest Rybniczanką. Studiuje w Łodzi na ASP. W rodzinnym mieście spędza wakacje.

Mój strój natomiast wzbudził zainteresowanie niektórych Pań (wiem, podglądałam ukradkiem;) przede wszystkim ze względu na 12 cm obcas. Kilery, bo tak je nazywam, miały więc wreszcie swoją wielką publiczną premierę, a ja po prostu byłam przeszczęśliwa, że udało mi się w nich nie zabić;)

Tłumy tego wieczoru zgromadzone we foyer rybnickiego teatru, utwierdziły mnie tylko w przekonaniu, że pomysł, który od jakiegoś czasu kiełkuje w mojej głowie, być może nie jest najgłupszą rzeczą jakiej zamierzam się podjąć... Ale to już temat na zupełnie inną notkę.

Przed wyjściem

Natural born killers;)

Na koniec specjalne podziękowania za konsulting ubraniowy dla Morven. Do samego końca byłam przekonana, że wyskoczę tam w lateksowych legginsach zamiast małej białej:P. Jak dobrze, że na świecie są szafiarki:).

Sukienka: Cubus %
Wisiorki- Cubus, H&M
Buty- MNG - www. mangooutlet.com - %

Fotki - Justyna

Wszystkie dzieci nasze są...

2009-09-07T10:35:00.001+02:00

Pasiak po raz drugi. Tym razem w funkcji do jakiej został stworzony - czyli jako top. Tak petitka zawozi i odbiera czasem dzieci ze szkoły i przedszkola:) - jak ma urlop rzecz jasna;)

Ściana to efekt kreatywnych zapędów moich dzieciaków. Niestety nic sobie z tego zapału nie zrobił pierwszy deszcz, który dopadł malunek już po dwóch godzinach od realizacji. Ale płaczu na szczęście nie było. To co pozostało na ścianie,może być dobrą wskazówką dla tych, którzy się czasem zastanawiają, co też te biedne dzieci porabiają kiedy ich mama zagłębia się w czeluściach internetu w poszukiwaniu inspiracji wszelakiej maści;)

W zestawie dominuje Stradivarius (była jeszcze kurtka ale się ciepło zrobiło), marka którą odkryłam całkiem niedawno, a zapałałam do niej miłością wielką. Mam nadzieję, że odwzajemnioną. Jak do wszystkiego co hiszpańskie. Ale to już temat na zupełnie inny post.

skinny dżins - Stradivarius
Top- cubus %
łańcuszek - cubus %
kapelusz- H&M- dział męski
buty- Stradivarius
torebka - przywieziona z Krymu:)

Fotki - Milena - lat 9

Raz kozie śmierć aka najstarsza szafiarka świata;)

2009-08-30T12:18:00.004+02:00

Dobra! Niech stracę. Po ciężkich bojach z własną silną/słabą wolą decyduję się jednak na wrzucenie tutaj zdjęcia:)

Zdjęcie w pasiaku (jak ja go nazywam) to typowa wakacyjna stylizacja. Rzecz jasna nie pokazałabym się w takim stroju w mieście, ale w miejscu gdzie i tak 24 godziny na dobę chodziło się w bikini, pasował pasiak jak ulał.

Koszulka jest mega obcisła, zgodna z marynistycznymi trendami tego lata i wcale, wcale nie pasuje aby prawie 35-latka z dwójką dzieci w niej się lansowała;). Latem, na urlopie, na wiele rzeczy przymykamy jednak oko, więc liczę, że i na ten wakacyjny look mama dwojga dostanie jednak taryfę ulgową;)

Włosy potargane, prosto z morza wyciągnięte:), a na nosie okulary z tego fajnego sklepu:)

sukienka/top - Cubus (wyprzedaż)
okulary- aviatorki z Vintageshop
buty- no name

Jeszcze jeden i jeszcze raz

2009-05-19T10:17:00.001+02:00

Dobra. Wpadł mi do głowy pomysł. A może by tak wzorem innych blogów streetowych petitki zaczęły przysyłać tutaj swoje stylizacje?
Wiem, że powinnam dać dobry przykład, zacząć od siebie itepe, itede:)
No dobrze, przyznaję się. Pietra mam, ale też jakoś dużo rzeczy zaczyna mi się rozłazić. Ja tak mam, że jak mam się za coś zabrać na poważnie, to wole skupić się na innym zadaniu. Efekt jest taki, że odpaliłam drugiego bloga:(
A jeszcze jest coś takiego jak praca zawodowa gdzieś tam z boku...no i rodzina jest jeszcze też...
Nie mam weny coś dzisiaj...

Mamy Cie!

2009-05-15T15:38:00.001+02:00

I ja tam byłam i ja kupiłam. Chodzi o rybnicki New Yorker. Rzecz wydawałoby się niedopuszczalna, a jednak, zdarzyła się. W przymierzalniach mają kamery, a panowie na zapleczu chętnie oglądają sobie to i owo...nawet nie chce myśleć czy moje rozebrane zdjęcie nie będzie gdzieś krążyć za chwile w sieci...

Moje drogie. Może sprawdźcie proszę czy ta sprawa dotyczy tylko jednego sklepu, czy to praktyka ogólnopolska!

Edit: wygląda na to, że to jednak praktyka ogólnopolska:( Googluje sobie i czytam i oczom własnym nie wierzę- w Szczecinie ta sama jazda parę miesięcy temu była. I co? I nic, nikt z tym nic nie zrobił...
jestem po prostu OBURZONA!!

Wiosna, ach to Ty!

2009-05-14T11:28:00.001+02:00

Wiosna przyszła a ja dalej nic....aparat niezakupiony, odwagi by się ujawnić brak, pomysłów mnóstwo...

Bilans wygląda tak

1. Maniakalnie czytam e-booki o motywacji i o tym by nie tracić czasu, by nie mówić o tym co się zrobi tylko to robić.

2. Mam pomysł na kolejnego bloga- takiego ogólnego, przemyśleniowego, marzycielskiego, nieujawnionego (że ja to ja;)

3. Mam pomysł na trzeciego bloga w którym musiałabym się ujawnic;) - czy ktoś zna miejski blog prowadzony przez kobiety i skierowany do kobiet? Jeżeli tak poproszę o cynk:)

4. Mam pomysł na kolejny serwis, oczywiście pomysł upada z powodów tych co zwykle - brak ludzi którzy by chcieli razem ze mną zaryzykować i to przedsięwzięcie wziąć jak byka za rogi. Większość z ludków z którymi rozmawiałam kompletnie nie jest zainteresowana. Po prostu nie widzi w nim szansy na zarobienie. A ja chce po prostu zacząć coś robić, nie mówić, tylko to robić. Bez względu na efekt, skale, włożone w to pieniądze i potencjalny upadek. Nie chce już siedzieć z założonymi rękami...i tylko ciągle coś wymyślać, knuć i przeliczać...chce się po prostu zacząć uczyć na "żywej" wirtualnej materii

Pytanie: czy ten blog kiedykolwiek stanie się blogiem szafowym? Póki co- śmiem wątpić:)

O co Ci chodzi mała?

2009-01-17T17:49:00.001+01:00

Z tymi szafiarskimi blogami xs (a raczej ich brakiem) to chyba trochę przesadziłam. Od wczoraj natknęłam się na co najmniej trzy, w których dziewczyny na pierwszy rzut oka mieszczą się w kategoriach petite. Fakt, faktem, że mało która podnosi tę kwestię do rangi problemu. Dla mnie on jednak ewidentnie istnieje. Może reszcie to pasuje? Mi nie. Zawsze marzyła mi się wielką pupa J. Lo;). No, ale jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Czas się może wreszcie przyzwyczaić?

Z czym boryka się petitka? Z komentarzami w stylu:" Oj, Ty chyba znowu schudłaś"; " A wiesz? Ty ciągle wyglądasz jak dziewczynka jakaś", "Oj Twoje dzieci Cie niedługo przerosną". Ciekawe, że osoba w rozmiarze XXL nie usłyszy raczej takich tekstów, bo to przecież niepoprawne politycznie jest. Petitce zawsze można jednak dowalić i upuścić sobie frustracyjnej krwi.

Czy ktoś mający już zdrowo po 30-stce może być biznesowo wiarygodny kiedy wygląda na dużo mniej? Kobiety zawsze mają pod górkę w tym względzie... Sytuację w moim przypadku mogłyby poprawić linie petite - gdyby tylko w tym kraju chciał to ktoś uwzględnić....Ze znanych mi marek jedynie Mexx i Orsay pomyślał o filigranowych. Pierwszy jest często poza zasięgiem moich finansów (no i co ja mam poradzić, że zawsze podobają mi się najdroższe rzeczy w kolekcji) a drugi kompletnie do mnie nie przemawia. Chętnie dowiem się kto jeszcze?

Taki H&M na ten przykład ewidentnie zrobił coś z lustrami i rozmiarówką. Mam na to swoją spiskową teorię dziejów. Społeczeństwo nam się ciutkę rozrosło. Naprawdę stojąc czasami przy niektórych gimnazjalistkach zastanawiam się, kto tu ma te trzy dychy z hakiem;) No więc rozmiar 34 w HM jakiś kompletnie rozlazło workowaty jest. Oczywiście nie przymierzyłam wszystkich ubrań tej sieci, ale jakoś tak się składa, że poza rajstopami nic tam dawno nie kupiłam. Widziałam natomiast kilka fajnych rzeczy w dziale dziecięcym;)- może to jest na nich sposób?

Ktoś zapyta: " O co Ci chodzi w ogóle mała"? - nie musisz się odchudzać, nie dla Ciebie diety, herbatki-cud, nic Ci się nigdzie nie wylewa, do wszystkiego się wciśniesz, papierosy i wino w sklepie od 5 lat już Ci sprzedają bez proszenia o dowód, podważających twój wiek naprowadzisz na poprawny tor intelektem. Więc co?
Odpowiadam: "Nic, zupełnie nic". Tak sobie tylko upuszczam frustracyjnej krwi;)...

Słomiany zapał

2009-01-16T12:14:00.000+01:00

Tak, mogło by to być moje drugie imię, mój przydomek. Tak to już ze mną jest, że często, gęsto napalam się na coś, żeby potem dłubać nad tym w czeluściach mojego mózgu- a czy pomysł dostatecznie dobry? a czy ktoś to będzie w ogóle czytać? a jak już będą czytać to czy nie wyśmieją? itepe, itede.

Skonsultowałam więc moje dylematy z moim osobistym fotografem, który bez wahania zgodził się robić mi zdjęcia i stwierdził po chwili: " Mamo, to fantastyczny pomysł jest":). Fotografka kończy w tym roku 9-lat i mam nadzieje, że da sobię radę w tej poważnej roli:). Jako bonus obiecałam obfocić ją kiedyś i też tu pokazać - a jest co:) zapewniam prawie obiektywnie;).

Doszłyśmy razem jednak do wniosku, że skoro zdjęcia mają być w plenerze (jak to w poradniku dla świeżych blogerek zasugerowała Ryfka ) to czekamy jednak na lepszą aurę. Jak tu bowiem robić dobre foty, kiedy na dworze szaro, buro i ponuro a do tego chlapa wszędobylska? No i stroje moje zimowe wyjątkowo nie do pokazania są.

Tak więc czekamy na wiosnę:)

Najtrudniejszy pierwszy krok

2009-01-11T15:34:00.000+01:00

Pomysł na bloga powstał jakieś 18 miesięcy temu, pomysł na to by zrobić coś w internecie w 2006 r. Tym samym przekraczam chyba ramy zdrowego rozsądku jeżeli chodzi o tak zwany launching;) w jakiejkolwiek branży:D. Rekord zapewniony. Ale jak to powiadają - przyjdzie czas przyjdzie i ochota. No i przyszła, zamieszała mi w głowie, pozostawiła jak zwykle z mnóstwem nieogarniętych przemyśleń. Tym razem się jednak wzięłam, zawzięłam i bloga odpaliłam.

Blog dla petitek (wiem, wiem to takie ciastka, ale tak mi się ta nazwa spodobała, że nie mogłam się oprzeć) to test. Jak napisałam w pierwszym zdaniu od 3 lat zabieram się i nie mogę ruszyć z kopyta z inicjatywą zrobienia czegoś w internecie. Ten blog będzie moim swoistym sprawdzianem, tego co wiem, a czego jeszcze nie umiem w tej branży. Lepiej przecież ryzykować na czymś co w 100% jest prywatne, czyż nie? To raz.

Druga strona medalu jest taka, że nie znalazłam w sieci wielu blogów kobiet w rozmiarze xs (no poza tymi rzecz jasna, które traktują xs jako ideał w każdym calu, ale nie o tych mowa;). Za wielką wodą to i owszem, w Europie być może? (nie wiem, muszę sprawdzić:), u nas raczej z tym kiepsko. Żeby była jasność pełna. Nie jestem znawczynią trendów, to ja sama muszę się inspirować ciągle, a nie inspirować kogoś. Większość rzeczy, które ubieram to nieskomplikowane zestawy, w tonacjach szaro-burych, wtapiających się w tłum. Z racji mojej profesji jestem skazana na dress code w którym naprawdę zaszaleć nie można. Dodajcie do tego jeszcze problemy jakie ma z ubraniem klasyczna petitka i gwarantuje, że nie ma tu nic do oglądania i podziwiania:).

Trzy. Moda jest fajna. Jest trudna, nieprzewidywalna - ale fajna. Chciałabym wrócić do czasów kiedy się nią bawiłam, kiedy wracałam skonana do domu po 4 godzinnym buszowaniu w lumpeksie, kiedy inspiracją były ubrania bohaterek tandetnych fotostory w "Dziewczynie" czy teledyski Madonny i Prince'a. Takie było liceum. Mam niewiele zdjęć z tamtych czasów, ale pamiętam jak dziś, że do szkoły ubierałam lycrowe legginsy! i obszerny brązowy sweter zrobiony przez koleżankę mojej mamy. Ileż ja się nachodziłam za tymi legginsami! Potem się wszystko zmieniło. Zaczęłam dorastać do tego, żeby z nastolatki w legginsach stać się wreszcie kobietą w garsonce i tu napotkałam na ścianę. Wszystko wydawało mi się takie same, jednakowe, jakieś takie "bez jaj", no i oczywiście za duże. Odpuściłam więc na lat wiele. Zakładałam t-shirt i dżinsy, włosy wiązałam w koński ogon, żeby mieć to wszystko z głowy.W międzyczasie pojawiło się jedno dziecko, potem drugie...pieluchy, zupy i kupy...gdzie mi tam było myśleć o tym jak się wygląda i w czym się chodzi.Do dzisiaj tak mam niestety w większości moich codziennych zestawów ubraniowych.A potem wtopiłam w klimaty biurowe i tkwię w nich do dziś. To miejsce będzie więc dla mnie swoistą odskocznią. To co tutaj pokaże to będą jedynie moje marzenia jak mogłabym się ubierać gdybym była 10 lat młodsza i miała w głowie to co teraz;). Dzisiaj jestem na takim etapie, że najzwyczajniej w świecie przeraża mnie wizja prezentowania siebie w stylu " z tyłu liceum z przodu muzeum". To pewnie irracjonalny lęk, ale gdy się ma już bliżej 40-stki niż 20-stki to łatwo przekroczyć tę cienką granice dobrego smaku. I znowu jak w katarynce - petitce tym bardziej jest ciężko, bo co poradzisz, gdy lepiej leżą na tobie ubrania dedykowane nastolatkom a nie kobietom dojrzałym?

Cztery. Szafiarki. Nie ukrywam, że jestem pod dużym wrażeniem tego, co i jak dziewczyny robią ze swoimi łowami, jak zestawiają i jak kombinują, jak podążają za trendami. Przede mną daleka jeszcze droga i wcale nie zamierzam tak ślepo nią podążać, nie taki jest bowiem mój cel. Nie zamierzam być trendsseterką i porywać tłumów:)

Pięć. Zawsze lubiłam pisać. Zazwyczaj mam permanentny stan snucia opowieści w głowie- gorzej z przelaniem tego na papier (edit: dysk;). Jak w moim ulubionym skeczu Kabaretu Moralnego Niepokoju "Kolęda" - "Tak to Ci się japa nie zamyka":D
Moją karmą jest napisanie chwytliwego scenariusza i życie z tantiem;)-już nie mogę doczekać się emerytury:D. Mam jednak tendencje do dłużyzn, co wyszło już w pierwszym poście:). Niech więc to będzie też doskonalenie mojego "pisarskiego" warsztatu;)

A więc Panie i Panowie! Otwieram swe podwoje, tadam (fanfary!!!)

Blog dla petitek oficjalnie uważam za otwarty!